Produkcja filmu Więzień labiryntu: Próby ognia


Pierwszy tom „Więźnia labiryntu” wydano w 2009 roku – książka od razu trafiła na listę bestsellerów. Czytelnicy okrzyknęli ją fenomenalnym połączeniem „Władcy much”, „Igrzysk śmierci” i serialu „Zagubieni”. Drugi i trzeci tom wydano w 2010 i 2011 roku.

 

Ekranizacja pierwszej części podbiła serca fanów i zarobiła 340 milionów dolarów. Filmowcom zależało na ścisłej współpracy z Jamesem Dashnerem – autorem o bujnej wyobraźni, dzięki któremu historia ujrzała światło dzienne. „Dużo rozmawialiśmy o zmianach, jakie należy uwzględnić przy przeniesieniu moich książek na ekran. Zależało im na tym, by zachować jak największą wierność z oryginałem, za co jestem im bardzo wdzięczny. Udało im się uchwycić ducha moich powieści. Jestem bardzo szczęśliwy.” – mówi pisarz i dodaje: „Pragnęliśmy udzielić odpowiedzi na ważne pytania, a jednocześnie zachować wystarczająco dużo znaków zapytania, by widzowie z niecierpliwością czekali na trzecią część.”

Pierwszy film skupiał się na ucieczce. Drugi – na podróży.

 

Przygotowania

Przed rozpoczęciem zdjęć członkowie obsady pojechali na obóz treningowy, by przygotować się do wyczerpujących fizycznie ról. Reżyserowi zależało na tym, by aktorzy wypadli jak najbardziej naturalnie, dlatego wszyscy włożyli w treningi całe serce.

Większość zdjęć do pierwszej części filmu powstała nieopodal Baton Rouge w Luizjanie. Tym razem zdjęcia odbyły się w innej lokalizacji.

Kręcono głównie w okolicach Albuquerque w Nowym Meksyku, gdzie krajobraz świetnie wpisuje się w wizję post-apokaliptycznego świata. Pustynia, sucha ziemia, burze piaskowe, kaniony, góry – właśnie takie miejsce opisał w swojej książce James Dashner.

Maze Runner The Scorch Trials fotos 4

Zdjęcia trwały 58 dni. Reżyser Wes Ball miał jasną wizję tego, jak ma wyglądać przedstawiony świat. „Dominują odcienie brązu i czerwieni. W pierwszej części postawiliśmy na zielenie, ale tym razem chcieliśmy oddać charakter zupełnie innego miejsca, do którego trafili bohaterowie.” – mówi, a Godfrey dodaje: „Wes to fantastyczny twórca o dużej wyobraźni i umiejętności wcielania swoich pomysłów w życie. Postawił na naturalizm, co było świetnym posunięciem. Film jest bardzo realistyczny.”

W pierwszej części mamy do czynienia z zielenią, betonem i kamieniem. Tym razem obserwujemy spustoszenie, ruiny miast i jałową ziemię. Widzowie będą oglądać film z zaciśniętymi pięściami i będą się identyfikować z bohaterami.” – mówi James Dashner.

Aktorzy przyznają, że udział w tym filmie był dla nich dużym wyzwaniem. „To była ciężka próba. Nie sądziłem, że czeka mnie coś bardziej wyczerpującego, niż gra w pierwszej części, a jednak.” – śmieje się Dylan O’Brien.

Ki Hong Lee dodaje: „Bohaterowie stawiają czoło ogromnemu wyzwaniu. To wymagało od nas morderczych treningów, a potem – morderczej pracy na planie. Wiedzieliśmy, że musimy być najszybsi i najsilniejsi, jak to tylko możliwe.”

 

Scenografia

Reżyser blisko współpracował ze scenografem, Danielem T. Dorrance’em. „Chodziło o pokazanie zniszczonego świata pozbawionego nadziei, dlatego dominują odcienie brązu i beżu. Z kolei siedziba DRESZCZ-u jest świetnie wyposażona, bezpieczna i sterylnie czysta. Tam dominują szarości, srebro i błękity. To film o przetrwaniu. Widzowie muszą czuć, że pokazywany świat jest w ruinie i właśnie tak mogłaby wyglądać Ziemia po katastrofie.” – mówi scenograf.

Maze Runner The Scorch Trials fotos 2

Siedziba DRESZCZ-u przypomina z zewnątrz platformę wiertniczą i właściwie znajduje się pod ziemią. Większość pomieszczeń to różnego rodzaju laboratoria, bunkry i pokoje przesłuchań. „Pragnęliśmy oddać niemal wojskowy charakter tego miejsca. Chcieliśmy też, by widzowie czuli, jakie jest nieprzyjemne i klaustrofobiczne – stąd ciemne kolory, przesuwane drzwi i rury.” – mówi Dorrance.

 

Zdjęcia

Sceny na wydmach nakręcono w Pajarito. „Śmigła helikopterów posłużyły za ogromny wiatrak, dzięki czemu udało nam się odtworzyć burzę piaskową i uchwycić miejsca, w których pustynia pochłonęła miasto. Dokładne rozplanowanie i realizacja pomysłu wymagały trochę pracy, ale efekt końcowy jest jak najbardziej zadowalający.” – dodaje scenograf.

Maze Runner The Scorch Trials fotos 5

Sceny w starym centrum handlowym powstały w porzuconym Winrock Mall. Ekipa dostała zgodę na wyburzenie części ścian i wybicie okien – budynek miał wyglądać jak po zniszczeniu przez burzę piaskową. Na podłodze leży mnóstwo szkła, ściany są poszarzałe i zniszczone. Twórcy użyli plastiku, a nie prawdziwego szkła, by nie narażać aktorów na niebezpieczeństwo.

Kryjówka Jorge powstała w centrum Albuquerque. „Inspirowaliśmy się Kowloon City – dawnym osiedlu w centrum Hong Kongu, które rozwijało się tak szybko, że w pewnym momencie trafiło do Księgi Guinessa za niespotykanie wysoką gęstość zaludnienia. Ludzie dosłownie żyli tam jeden na drugim.” – wyjaśnia Dorrance.

„Część zdjęć powstała też w studiu, gdzie zbudowaliśmy tę niezwykłą kryjówkę. Przypomina starą fabrykę z lat czterdziestych. Odwiedziłem wiele złomowisk, by znaleźć pasujące tam elementy.” – śmieje się scenograf.

Sceny, rozgrywające się pod Pustynią, nakręcono w tunelach pod szpitalem Uniwersytetu Nowy Meksyk, a do sfilmowania miasta Poparzeńców zamknięto aż siedem przecznic centrum Albuquerque. „Pokazaliśmy miasto całkowicie zniszczone przez słońce – roztopiony plastik, wyblakłe billboardy, a przede wszystkim – chaty zrobione ze wszystkiego, co tylko możliwe, między innymi śmietników.” – mówi reżyser.

Scenę imprezy rave nakręcono w posiadłości należącej dawniej do jubilerki, Gertrude Zachary. Pokryto ją ciemną tapetą w kolorze zgniłej zieleni i zawieszono w środku ponad dwieście żyrandoli. „Pragnęliśmy, by było to miejsce, po którym widać jego dawne piękno i chwałę. Wstawiliśmy do środka meble i świece, a taśma wyciągnięta z kaset VHS posłużyła za serpentyny.” – mówi Dorrance.

Największym wyzwaniem było stworzenie górskiego obozu rebeliantów. „W Nowym Meksyku nie brakuje górzystych terenów, ale trudno znaleźć taki, do którego ekipa filmowa dostanie się bez problemu.” – zauważa producent Joe Hartwick Jr.

Zdjęcia powstały w Diamond Tail Ranch nieopodal górskiego potoku. „Zależało nam na tym, by obóz przypominał bezpieczną przystań i pewnego rodzaju utopię.” – mówi Dorrance. Twórcy rozbili obozowisko, przypominające bazę wojskową.

W filmie zobaczymy około 600 efektów specjalnych – zwłaszcza w scenach z udziałem Poparzeńców.

Za efekty odpowiadają specjaliści z Weta Digital. Jak mówi nadzorca efektów wizualnych, Richard Hollander: „Pracując nad efektami, inspirowaliśmy się zgliszczami budynków i nieczynnymi, zawalonymi mostami. Chodziło o pokazanie zrujnowanego świata.”

Pożoga atakuje ludzi w trzech stadiach. W pierwszym ludziom schodzi skóra i mają sińce pod oczami. W drugim mają ciemne, wyraźnie pulsujące żyły. W trzecim żyły wychodzą z rozkładających się ciał.

 

Kostiumy

Kostiumy zaprojektowała Sanja Milkovic Hays. Streferzy noszą ubrania dostosowane do skoków temperatur, do których dochodzi na pustyni. Niektórzy bohaterowie (na przykład Minho) ubierają się niemal wojskowo, inni (na przykład Aris) w bluzy z kapturem.

Maze Runner The Scorch Trials fotos 6

Stworzenie strojów dla Poparzeńców stanowiło wyzwanie. „Choroba jest ciężka i powoduje duży dyskomfort, dlatego zarażeni zrywają z siebie ubrania.” – wyjaśnia kostiumolog i dodaje: „Są jak futurystyczni piraci. To, co mają na sobie, jest podarte i elementy stroju nie pasują do siebie, bo Poparzeńcy wkładają to, co akurat znajdą pod ręką i będzie na dany moment wygodne. Dominują odcienie brązu, beżu, czerwieni i zieleni.”

W obozowisku widzimy głównie brązy i beże. Rebelianci mają też wełniane szale i czapki, a także skórzane kurtki.

Ava Paige, reprezentantka DRESZCZ-u, nosi luksusowe ubrania wykonane z jakościowych tkanin, na przykład kaszmiru.

 

Fiszka filmu:  Więzień labiryntu: próby ognia

Maze Runner: The Scorch Trials
 
Więzień labiryntu: Próby ognia

Reżyseria: 


Obsada:
, , , , , ,

Gatunek: , ,

Premiera: 18 Wrzesień 2015
Rok produkcji: 2015
Kraj: USA


 
 
 
 

Dystrybutor filmu

 
 
 
 

Katagoria: warsztat producenta
Słowa kluczowe: 
Opublikowano 2 lata temu.
Publikacja była czytana: 716  razy.