Adaptacja powieści Suzanne Collins „Igrzyska śmierci”


Znana już wcześniej pisarka Suzanne Collins (ur. 1962) odniosła wielki światowy sukces w 2008 roku, publikując powieść „Igrzyska śmierci” („The Hunger Games”). Po raz kolejny okazała się biegła w konstruowaniu zaskakujących fabuł, harmonijnie łączących refleksję z wartką akcją i wątkami lirycznymi. Collins pisarską karierę rozpoczęła w 1991 roku jako scenarzystka telewizyjnych programów dla dzieci, m.in. w kanale „Nickelodeon”.

Zanim stworzyła swój największy przebój, czyli „Igrzyska śmierci”, będące pierwszą częścią trylogii o mieszkańcach futurystycznego państwa Panem (kolejne części ukazały się w latach 2009 i 2010), tworzyła z sukcesami opowiadania i książki dla najmłodszych. Opublikowała popularny pięcioczęściowy cykl baśniowy inspirowany „Alicją w krainie czarów” – „Underland Chronicles” (2003–2007), o podziemnym świecie i chłopcu o imieniu Gregor, który odkrywa nieznane nikomu obszary. Ten cykl, a także „Igrzyska śmierci”, przez wiele tygodni utrzymywały się na liście bestsellerów „The New York Timesa”, zyskując doskonałe recenzje i entuzjazm coraz liczniejszych fanów.

Polskim wydawcą „Igrzysk śmierci” (i pozostałych części trylogii) jest wydawnictwo Media Rodzina, któremu wielkie sukcesy przyniosły m.in. cykle o Harrym Potterze oraz „Opowieści z Narnii”. Trylogia zapoczątkowana przez „Igrzyska…” miała ambicje (według wielu komentatorów spełnione) połączenia futurystycznego thrillera z opowieścią o dojrzewaniu i wątkami politycznymi. Stanowiła ostrzeżenie przed tyranią, wykorzystującą do umocnienia swej władzy telewizyjne krwawe widowisko. Mówiła o buncie przeciw dyktaturze, który nie prowadzi do łatwego triumfu. Collins tłumaczyła, że jednym ze źródeł jej inspiracji była grecka mitologia, zwłaszcza mit o Tezeuszu i jego walce z Minotaurem. Drugie źródło natchnienia to współczesne media, szczególnie telewizja, która krwawe konflikty wojenne przekształca w rodzaj umownego, acz gwałtownego i często szokującego widowiska – infotainmentu. Wizualna propaganda może zdeprawować nawet najszlachetniejsze sprawy i intencje.

 

Megabestseller z mądrym przesłaniem

Powieścią zachwycił się sam mistrz Stephen King, nazywając główną bohaterkę, Katniss Everdeen, która walczy o przetrwanie swojej rodziny i zostaje gwiazdą wspomnianych igrzysk, „Annie Oakley z łukiem”. Z wielkim entuzjazmem o twórczości Collins wypowiadała się też autorka sagi „Zmierzch”, Stephanie Meyer, która w swoim blogu napisała, że wprost nie mogła oderwać się od lektury. W recenzji w „The Atlantic Monthly” nazwano Katniss „najważniejszą kobiecą postacią w ostatnim okresie rozwoju popkultury”, a na łamach „The New York Times” określono ją jako bohaterkę o niezwykle, jak na literaturę popularną, złożonej osobowości.

Rozgłos powieści rósł lawinowo – gdy rozpoczynano pracę nad filmem na świecie sprzedano 8 milionów egzemplarzy powieści; w trakcie realizacji liczba ta wzrosła do 12 milionów, by w końcu przekroczyć 26 milionów. Na liście bestsellerów „New York Timesa” książka spędziła aż 180 tygodni. W warstwie czysto zewnętrznej mamy więc do czynienia z dynamicznym, futurystycznym thrillerem; jednak ukrytym i głównym tematem książki jest poszukiwanie przez bohaterkę własnej tożsamości i jej uczuciowe i moralne wybory w bezwzględnym świecie. Interpretatorzy zwracali także uwagę, że pisarka zręcznie polemizuje z konwencją opowieści o superbohaterach, a klimat opowiadania i przedstawione tu dylematy korespondują z nastrojami związanymi z kampanią antyterrorystyczną po 11 września 2001, unikając jednak łatwej publicystyki. Także wielce nietypowe zakończenie uznawano powszechnie za ogromny atut umykającej popkulturowym schematom trylogii.

 

Adaptacje godne pierwowzoru

Hollywood nie mogło pozostać obojętne wobec sukcesu cyklu. Wytwórnia Lionsgate przygotowała wielkie widowisko kosztujące około 80 milionów dolarów, które przyniosło prawie 700 milionów wpływów. Na początku producentka Nina Jacobson nabyła prawa do ekranizacji słynnego bestsellera (w 2009 roku). Joe Drake i Alli Shearmur z Lionsgate szybko podzielili jej entuzjazm. Jacobson uważała bowiem, że mają w ręku prawdziwy skarb, a opinie na temat wysokiego literackiego poziomu powieści i jej filmowego potencjału nie są przesadzone. Jak się okazało, nie pomyliła się. Cała trójka zdawała sobie sprawę, że wielka popularność powieściowego cyklu nakłada na nich ogromną odpowiedzialność – nie można było rozczarować fanów, a jednocześnie film musiał kierować się niewątpliwie własnymi prawami. Najważniejsze było celne nakreślenie postaci Katniss. Bo przecież była to postać pełnej siły, a jednocześnie skomplikowanej młodej dziewczyny, która przeżywa niepokoje związane z dojrzewaniem w ekstremalnych warunkach. Zaczęto kompletować zespół, który podjął prace nad adaptacją. Zdecydowano, że idealnym reżyserem będzie Gary Ross, który zabłysnął filmem „Miasteczko Pleasantville”.

Adaptacja filmowa pierwszej części trylogii okazała się wielkim komercyjnym i prestiżowym sukcesem, a grającą rolę Katniss Everdeen Jennifer Lawrence uznano za rewelację. Rola ta otworzyła jej ostatecznie drogę do wielkiej kariery.

Druga część (w reżyserii Francisa Lawrence’a) także odniosła sukces kasowy – wpływy wyniosły ponad 865 i pół miliona dolarów na całym świecie. Był to największy hit w historii wytwórni Lionsgate i piąta pozycja w światowym box-office’ie. Krytyka też była łaskawa; zwracała przede wszystkim uwagę na wielką staranność i rozmach realizacji.

SS D67-20752.dng

Część trzecią i czwartą również wyreżyserował Lawrence. „Kosogłos” („jedynka”) kosztował aż 250 milionów dolarów, kręcono od 23 września 2013 roku do 20 czerwca roku następnego w Atlancie, Paryżu i okolicach oraz w Berlinie, między innymi na lotnisku Tempelhof, gdzie powstała ważna część zdjęć batalistycznych. W przedostatniej odsłonie cyklu Katniss trafiała do oficjalnie nieistniejącego Dystryktu 13, gdzie w podziemnym bunkrze przetrwali buntownicy dowodzeni przez chłodną i zdecydowaną prezydent Coin, która pragnie, by dziewczyna, ciesząca się tu legendarną sławą, stała się symbolem oporu – Kosogłosem. Tymczasem Peeta Meelark, z którym Katniss jest silnie związana, zostaje poddany przez Snowa praniu mózgu i nie jest pewne, czy da się te zmiany w jego osobowości cofnąć. Katniss waha się, czy przyjąć propozycję Coin, ponieważ jej nie ufa. Jednak zniszczenie przez Snowa jej rodzimego Dystryktu 12 sprawia, że wyraża zgodę.

 

Fiszka filmu:  Igrzyska śmierci: Kosogłos. Część 2

The Hunger Games: Mockingjay Part 2
 
Igrzyska śmierci: Kosogłos. Część 2
 
 
 
 

Dystrybutor filmu

 
 
 
 

Katagoria: warsztat scenarzysty
Słowa kluczowe: , , , , , , , , , ,
Opublikowano 2 lata temu.
Publikacja była czytana: 1527  razy.