Scenografia i kostiumy w Kosogłosie 1


„Kosogłos. Część I” kosztował aż 250 milionów dolarów; kręcono od 23 września 2013 roku do 20 czerwca następnego roku. Zdjęcia zrealizowano w Atlancie, Paryżu i jego okolicach oraz w Berlinie, między innymi na lotnisku Tempelhof, gdzie powstała ważna część zdjęć batalistycznych.

 

Dystrykt 13. kontra Capitol: wojna w lustrze

W części, która trafia właśnie na ekrany, po raz pierwszy poznajemy podziemny świat Dystryktu 13., gdzie rebelianci szykują się do rozprawy z reżimem Snowa. Jest to świat głęboko ukryty, będący klaustrofobicznym rewersem świata pełnego błyskotek, blichtru i podejrzanego przepychu, jakim emanuje Kapitol. Tak opowiadał o tym reżyser: – Odkrywamy, że w Dystrykcie 13., który został zbombardowany i oficjalnie unicestwiony 75 lat temu, trwa ukryte życie. Głęboko pod ziemią powstała specyficzna cywilizacja, bardzo silnie zmilitaryzowana. Ludzie są szkoleni od dzieciństwa do przyszłej walki. Trwa oczekiwanie na bunt, by obalić władzę Kapitolu. Kapitol ukrywał i zarazem tolerował istnienie Dystryktu 13. Gdy zbliża się starcie, dochodzi do wielkiej wojny propagandowej. Producent Jon Kilik obiecywał: – Widzowie zobaczą zupełnie co innego niż do tej pory. Mamy do czynienia ze starciem dwóch całkowicie odmiennych cywilizacji. Widzieliśmy dżunglę i niezwykłe areny widowiskowych walk; teraz Lawrence i scenograf Phil Messina musieli stworzyć zupełnie inny świat. Katniss niezbyt podoba się Dystrykt 13., ale decyduje się go wesprzeć. – Jest prostą dziewczyną, ale wie doskonale, co dobre, a co złe. Na takiego ludowego bohatera ludzie czekali – wyjaśniał reżyser. – Katniss ma nadzieję na pokonanie Kapitolu i zjednoczenie dystryktów.

 

Rozmach wielki jak nigdy dotąd

Reżyser i scenograf zdecydowali, że ogromna większość zdjęć będzie miała miejsce w naturalnych plenerach, a efekty komputerowe odegrają o wiele mniejszą rolę niż poprzednio. Część zdjęć powstała w halach zdjęciowych w Atlancie, kręcono także w luksusowych nieruchomościach w Paryżu i jego okolicach. Koncepcja wizualna Messiny była przejrzysta: – Inspirowaliśmy się schronami atomowymi i innymi budowlami z lat 60. i 70. Łączyliśmy fragmenty bunkrów wybudowane w studiu i stare pomieszczenia fabryczne. Założyliśmy też, że w Dystrykcie 13. przetrwała dawna technologia, a potem nastąpił jej rozwój, całkiem inny niż w Kapitolu. Moore stwierdziła: – Utrzymany w szarościach, militarystyczny klimat tych dekoracji przypominał mi wschodnie Niemcy przed upadkiem muru berlińskiego. 

SS_D8-3371.dng

Centrum Dowodzenia, gdzie rezyduje prezydent Coin, poświęciliśmy szczególnie dużo uwagi – mówił scenograf. – Tu zgromadzono zapasy tlenu i wody. To także miejsce kontroli, bo Alma Coin chce wiedzieć wszystko o wszystkich.

Wiele kłopotów – ale i radości – sprawiło Messinie i jego zespołowi projektowanie poduszkowców, którymi posługują się rebelianci: – Przypominają one dawne poduszkowce używane przez reżim Snowa. Niewykluczone zresztą, że rebeliantom udało się je ukraść. Chcieliśmy, by różne elementy ich wyglądu przywodziły na pamięć stare rosyjskie samoloty, helikoptery i łodzie podwodne, zwłaszcza te z okresu II wojny światowej. Sprawiliśmy, by latały, za pomocą specjalnych dźwigów, które skonstruowano w Atlancie. Były to potężne stalowe konstrukcje, szczerze mówiąc, bardzo trudne do przemieszczania, ale za to bezpieczne i dające świetny ekranowy efekt. Jacobson podkreślała: – Komputerowe efekty ograniczaliśmy, jak tylko się dało. Chcieliśmy uzyskać jak najdalej posuniętą naturalność obrazu. Pokazaliśmy też rebelię w innych dystryktach, na przykład bardzo widowiskową scenę wysadzania tamy.

 

Całkiem inna moda

Za kostiumy był odpowiedzialny uznany duet projektantów Kurt & Bart, którzy pracowali z wieloma gwiazdami muzycznymi, jak również przy takich filmach, jak „Stoker” czy „Witaj w klubie”. Ubiory w Dystrykcie 13. są ascetyczne. – Naszym zadaniem było, żeby ich prostotę uczynić niezwykłą i pomimo dużych ograniczeń wyrazić osobowość aktorów – tłumaczył Bart. – W tym celu studiowaliśmy modę z lat 40., zwłaszcza pomysły futurystów i te o rodowodzie socjalistycznym. Francis poprosił nas, by kostiumy były jak najbardziej realistyczne i funkcjonalne. Kurt dodawał: – Zgodnie z sugestią Francisa wzorowaliśmy się głównie na amerykańskich ubraniach roboczych z lat 40. ubiegłego wieku. Pamiętaliśmy o tym, że w Dystrykcie 13. musiano korzystać z materiałów, jakie pozostały do dyspozycji. Kurt śmiał się, że fantazji mogli popuścić tylko przy ubieraniu Effie Trinket: – Ta kobieta ma po prostu zakodowane, że musi ubierać się ekscentrycznie, by nie powiedzieć dziwacznie, i nic nie może tego zmienić. Grająca Effie Elizabeth Banks mówiła: – Nasi projektanci przyszli z rebelianckiego świata rocka uwielbiam ich brawurę i przekorę. Effi, mając do dyspozycji rajstopy, sweter i bluzę, z pewnością zrobi z bluzy sukienkę, z rajstop rękawy, a sweter powędruje na jej głowę.

Najbardziej wyrafinowany kostium z wizerunkiem Kosogłosa miała Katniss. Został on zaprojektowany przez Cinnę, postać znaną z poprzednich części cyklu. Bart wyjaśniał: – Ważne było, by nie wyglądała jak superbohaterka. Z jednej strony inspirowała nas zbroja Joanny d’Arc, z drugiej kostium miał być funkcjonalny, chociaż efektowny. Miał przypominać kobiety walczące na współczesnych nam polach walki i pełnić funkcje ochronne.

Jeśli chodzi o ubiór Coin, następowała w nim subtelna zmiana, co tak wyjaśnił Kurt: – Początkowo ma całkiem zwykłe spodnie i koszulę. Stopniowo jej ubiór się militaryzuje; wreszcie staje się właściwie mundurem. Kompletując ubiory mieszkańców innych dystryktów, projektanci szukali natchnienia głównie w klasycznej amerykańskiej modzie z dawnych lat. Byli przekonani, że dobrze odda to sposób życia tych ludzi: prosty, często surowy. Kurt i Bart byli szczególnie zadowoleni z funkcjonalnego wyglądu zespołu medialnego działającego na zlecenie Dystryktu 13. – Cressidy, Messalli, Castora i Polluxa, z ich wyposażonymi w wideo hełmami. – Chodziło nam o efekt lekkości, dynamizmu – mówił Bart. Także specjaliści od makijażu i fryzur stonowali swe szaleństwa z poprzednich filmów. Często wzorowali się na fotografiach z czasów Wielkiego Kryzysu. Nawet Effie ma o wiele mniej agresywny makijaż. Wyjątkiem jest zespół medialny z Cressidą, graną przez Natalie Dormer („Gra o tron”), o wytatuowanej, ogolonej w połowie głowie, oraz okolczykowanym Messallą – Evanem Rossem.  

 

Fiszka filmu:  Igrzyska śmierci. Kosogłos. Część 1

The Hunger Games: Mockingjay Part 1
 
igrzyska-smierci-kosoglos-1-2014

Reżyseria: 


Obsada:
, , ,

Gatunek:
Nagrody/nominacje:
Premiera: 21 Listopad 2014
Rok produkcji: 2014
Kraj: USA


 
 
 
 

Dystrybutor filmu

 
 
 
 

Katagoria: warsztat scenografa
Słowa kluczowe: 
Opublikowano 3 lata temu.
Publikacja była czytana: 312  razy.